خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

337

نهج البلاغة ( فارسي )

اما وصيت من به شما ، هيچگونه شرك به خدا مياوريد و سنّت و شريعت محمد ( صلى اللَّه عليه و آله ) را ضايع مگذاريد و اين دو ستون را همواره بر پاى داريد و اين دو چراغ را همواره افروخته نگه داريد . تا زمانى كه دست در دست يكديگر داريد و پراكنده نشده‌ايد ، كسى شما را نكوهش نخواهد كرد . هر كس از شما بايد به قدر طاقتش بكوشد و بر نادانان آسان گيرد . پروردگارى است بخشاينده و دينى است استوار و درست و ، پيشوايى است دانا . من ديروز يار و مصاحب شما بودم و امروز عبرت شما هستم و فردا در ميان شما نخواهم بود . خدا مرا و شما را بيامرزد . اگر در اين لغزشگاه [ دنيا ] جاى پاى استوار باشد و زنده بمانم ، كه مطلوب شماست و اگر پاى بلغزد و مرگ در رسد ، نه عجب ، در سايهء شاخه‌هاى درختان و در معرض بادهاى وزنده و در سايهء ابرها ، ابرهايى كه خود در فضا پراكنده مىشدند و از ميان مىرفتند و سايه شان نيز از روى زمين ناپديد مىگشت ، به سر برديم . روزهايى همسايهء شما بودم ، تنم در جوار شما بود . به زودى از من جسدى خواهد ماند ، بيجان . پس از آن همه تلاش و جنبش ، ساكن و بىحركت و پس از آن همه سخنورى ، ساكت و خاموش . آرام خفتن من ، از حركت بازماندن ديدگانم و ، دستها و پاها و سر و گردنم ، براى آنان كه پند مىپذيرند ، از هر بيان بليغ و سخن شنيدنى ، اندرزدهنده تر است . وداع كردن من با شما ، همانند وداع كردن كسى است كه منتظر ديدار ديگرى است . فردا به ياد روزهايى زندگى من مىافتيد و رازهاى درون من برايتان آشكار خواهد شد . آن گاه كه من از ميان شما بروم و ديگرى جاى مرا بگيرد ، مرا خواهيد شناخت . 150 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) به حوادث بزرگ اشارت دارد گاه به راست رفتند و گاه به چپ ، ولى ، راهشان راه ضلالت بود و دورى از طريق